همیشه شنیدن این کلمات برام هیجان انگیز بوده. خیلی دوست داشتم که یه روزی من گوینده اونها باشم ، اما حالا که بنا شده جدی جدی اینکار رو انجام بدم ، احساس میکنم قدرت بیان اون رو ندارم، بخصوص این دو کلمه ی اللهم لبیک ........ خیلی سنگینه و هر چی فکرش رو میکنم میبینم از من برنمیاد که بگم اللهم لبیک.......

اگر عمری برام باشه تا چند روز دیگه عازم سرزمین وحی خواهم شد.  شور و شوق دیدار معبود لحظه ای رهایم نمیکند...حس غریبی بر من چیره شده ...حالتی شبیه دلهره و هیجان همراه با استرسی وصف ناپذیر.... 

معشوق همین جاست ، بیائید ، بیائید

معشوق تو ، همسایه ی دیوار به دیوار

در بادیه سرگشته شما ، در چه هوائید؟

سعی میکنم آنجا اگر امکانش بود مرتبا به روز کنم و از حال و هوای مدینه و مکه بنویسم.

 در همینجا از همه ی دوستان و عزیزانی که به نوعی در این دنیای مجازی خدمتشان ارادت دارم حلالیت می طلبم.